| Home |
Opis ras |
Moje psy |
Galeria |
Szczenięta |
O mnie |
Linki |
![]() Ch PL, Mł Ch PL NORA Ekado |
BasenjiDane ogólne Długość życia: 13-16 lat Pies wzrost: 43 cm Pies waga: 11 kg Suka wzrost: 40 cm Suka waga: 9,5 kg |
Pierwsze wzmianki o psach podobnych
do rasy
pochodzą ze starożytnego Egiptu z ok. 2700r. p.n.e.
Najstarszy wizerunek rasy został znaleziony w grobowcu Cheopsa.
wśród Egipcjan żyły także inne rasy psów, co
potwierdzają tablice w
grobowcu Anfeaa II,
na którym przedstawiono cztery wyraźnie różniące
się sylwetki psów.
Jedna z nich przedstawia niemal doskonałe basenji, a hieroglif
opisujący ową sylwetkę stwierdza,
że jest to pies wyjący (jodłujący) w odróżnieniu do
pozostałych,
opisanych jako psy szczekające.
Do dziś nie udało się ustalić czy pierwsze basenji przywędrowało na
dwór faraonów z serca Afryki,
czy też odbyły drogę odwrotną w dół Nilu po upadku imperium
faraonów.
Pierwsza wersja jest bardziej prawdopodobna, gdyż Pigmeje - uważani za
najstarszą rasę ludzką - byli
bardzo niechętni wszelkim napływom ze świata zewnętrznego, wręcz bali
się przyjmowania zdobyczy cywilizacji.
Wobec tego basenji nie mógł stanowić tak nieodłącznej części
życia
Pigmejów, gdyby był elementem obcej kultury.
Z drugiej jednak strony istnieje teoria, iż brak umiejętności
szczekania u basenji jest skutkiem hodowli odpowiednio prowadzonej
przez Egipcjan, którzy to ukierunkowali swoje działania na
wyhodowanie
psów
z zakręconym ogonem, tłumiąc jednocześnie słabo jeszcze rozwiniętą
zdolność szczekania.
Oczywiście istnieje jeszcze kilka teorii tłumaczących pozorne milczenie
basenji, więc w tej chwili nie sposób odpowiedzieć, gdzie
naprawdę swój
początek ma ta rasa.
Dlaczego "basenji"?
Najbardziej konkretnie genezę tej
nazwy
okraśla człowiek - legenda hodowli basenji w Europie - Veronica Tudor -
Williams. Twierdzi ona, że Pigmeje nazywają swojego psa "małym
buszmenem",
co w ich języku ma brzmieć mniej więcej właśnie jak basenji (czytaj:
basendżi).
Użytkowość basków.
W starożytnym Egipcie psy w typie basenji były uznawane za psy do
towarzystwa,
ale ceniono je także jako psy stróżujące i myśliwskie. Z
czasem jednak
- już na terenach dzikiej
Afryki Środkowej - traktowano je wyłącznie jako psy myśliwskie,
pomagające tubylcom w polowaniach na drobną zwierzynę. Znaczenie psa w
życiu poszczególnych plemion było bardzo
zróżnicowane
i istniały ludy, które opierały swoje przetrwanie na
zdolnościach
łowieckich basenji.
Max Siber - badacz Afryki, zachwycony psami pierwotnymi - opierając się
na własnych opserwacjach
oraz relacjach innych podróżników i opisujący
zwyczaje kameruńskiego
ludu Bakwiri zauważa:
"że posługując się na polowaniu psami. Wieszają im na szyjach drewniane
dzwonki.
Każdy właściciel rozpoznaje swojego psa po dżwięku kołatki czy
dzwonka."
Obraz polowań z psami noszącymi na szyjach drewniane kołatki
przedstawiony był w wielu relacjach
z Czarnego Lądu. Owe kołatki stały się symbolem polowań z psami
pierwotnymi.
Zadaniem basenji w trakcie polowania było zaganianie zwierzyny do
pułapki w kształcie podkowy,
zbudowanej z wbitych z ziemią włuczni lub też w zrozwieszone w zarośla
sieci.
Niestety - z kilku powodów stracił on status rasy
myśliwskiej i
traktowany jest raczej jako pies
do towarzystwa, choć na pewno nie jest to rodzaj psa - przytulanki.s
Nie znalazł on uznania w oczach współczesnych mysliwych,
gryż - po
pierwsze: zmieniły się metody polowań i zabroniono łowów
z użyciem ostrokołów i siatek (z wyjątkiem
odłowów zwierząt), a po
drugie brak możliwości okiełznania
temperamentu łowieckiego tych niezależnych psów
dyskwalifikuje je przy
innych metodach polowań.
Basenji, szczególnie w grupie, w momencie wytropienia lub
zauważenia
zwierzyny, staje się głuche na wszelkie
komendy i wiedzione własnym instynktem, rozpoczyna samodzielne łowy.
Charakter rasy.
Basenji od innych ras rózni się nie tylko "nieco skromnym",
acz pięknym
wyglądem, lecz przede wszystkim cechami charakteru. Nie ma innej rasy,
która posiadałaby tak barwną paletę zachowań i niezależną
osobowość.
Choć obecnie traktowane są jako psy do towarzystwa, to w żaden
sposób
nie kwalifikują się na psy - kanapowce.
Mimo tego, że od chwili, gdy basenji trafił z Afryki na Stary
Kontynent, minęło już sporo czasu,
to jednak niezmiennie jest to pies o prawdziwie pierwotnym instynkcie.
Ogromy temperament, samodzielność i niezależność, powiązane z niezwykłą
inteligencją, to główne cechy
charakteru basenji. zachowuje on dystans do otaczającej go
rzeczywistości, niechętnie się podporządkowuje,
przez co często uznawany jest prze laików za psa upartego i
wręcz
głupiego.
Prawda jest taka, iż osobnik tej rasy sam potrafi ocenić sytuację, w
jakiej się znajduje i często weryfikuje
nasze polecenia, ignorując te, które z jego punktu widzenia
są
bezsensowne i nie przynoszą żadnej korzyści,
prócz ulotnego zadowolenia właściciela. Takie zachowanie
zazwyczaj jest
dla jego pana irytujące, ale trudno...
taki jest basenji.
Nie należy wię oczekiwać od tego psa uległości czy karności, wszelkie
szkolenia wykraczające poza podstawy
posłuszeństwa w większości przypadków nie przyniosą
oczekiwanych
rezultatów.
Poza tym basenji jest wesołym, ciekawskim i ruchliwym psem, o kociej
naturze, która ujawnia się także w jego zachowaniu: często
przyjmuje
kocią pozycję leżąc ze skrzyżowanymi łapami i jeśli to możliwe zajmuje
jak najwyższe miejsce, aby powiększyć pole obserwacji.
Bystrośc i przebiegłość tych czworonogów zauważyć mażna
także w ich
spojrzeniu - tajemniczym i przenikliwym.
W chwilach zainteresowania i wzmożonej uwagi marszczy czoło i z
ciekawością przechyla głowę na boki.
Ogólnie tworzy to obraz psa, z którego emanuje
inteligencja i pewność
siebie. O owej pewności siebie nie
można zapominać w trakcie spacerów z basenji, gdyż jako
nieustraszony
Afrykańczyk, nie boi się on ruchu ulicznego
i nidgy nie przyjdzie mu do głowy, że nadjeżdżający samochód
może byc
niebezpieczny.
Podobnie jest z obcymi psami, którym typowy basenji nigdy
nie schodzi z
drogi, a dorosły samiec
o mocnych charakterze wręcz atakuje wszelkie nieznane mu czworonogi.
Niestety wspomniany
wcześniej instynkt łowiecki nie pozwala także na spokojny spacer z
ptomkiem psów schensi po łące lub w lesie.
Mimo nieograniczonej samodzielności tego psa, niezwykle mocno
przyiązuje się on do właścicieli.
Lubi także dzieci, choć nieustannie traktuje je lekceważąco - nie
przyjdzie mu jednak do głowy użycie
zębów w zabawie z małym człowiekiem. Basenji przepada za
towarzystwem
ludzi i nawet wobec obcych nie bywa agresywny.
Sam jednak, podobnie jak koty, wybiera czas, w którym ma
ochotę na
głaskaniei czułości.
Basenji przebywające w większej grupie szybko ustalają między soba
hierarchię i niestety bywa tak, że jeśli do stada trafią dwa samce o
mocnych osobowościach, to prędzej czy później dochodzi
między nimi
do walki - często na "śmierć i życie".
w takich przypadkach konieczna jest separacja psów i
praktycznie
dożywotnie pilnowanie, aby psy nie miały okazji
do kolejnej konfrontacji. ie zawsze istnieją warunki do prowadzenia
takiej hodowli, należy więc odradzić
pomysł posiadania dwóch samców.
Problem ten nie istnieje, gdy w hodowli nie ma suk, o które
walczą psy.
Istnieje jedna bardzo ważna
zależność, która wpływa na charakter basenji.
Otóż zupełnie inaczej
może zachowywać się pies hodowany
pojedynczo od psów żyjących w grupie (mój pies
jest znakomitym
przykładem). Osobnik bez stałego kontaktu
z innymi przedstawicielami rasy jest o wiele berdziej posłuszny i
karny. Najczęściej takie psy są przyjacielskie w stosunku do innych
zwierząt, potrafią bez oporów nauczyć się przychodzenia na
komendę i w
większości są to psy układne, o zrównoważonym charakterze.
Stado
basenji zachowuje się tak, jak nakazuje
im to natura, żyją dla siebie i można odnieść wrażenie, że świetnie
poradziłyby sobie bez człowieka.
Na szczęście przy odrobinie dobrej woli można znaleźć "złoty środek",
czyli właściwe miejsce w grupie Afrykańczyków.
Pielęgnacja
Pielęgnacja basenji ogranicza się do minimum. Jest to niezwykle czysta rasa, potrafiąca myć się jak kot. Swoją krótką sierść same szybko doprowadzają do porządku, przy czym warto podkreślić, że psy te nie wydzielają żadnego zapachu.
Basenji nie jest psem dla początkującego kynologa. Wymaga odpowiedniego traktowania i zrozumienia. Najlepiej, gdy trafia do zrównoważonego i odpowiedzialnego człowieka, który nie stroni od aktywnego wypoczynku. Jest to niewątpliwie trudny pies - jego mocna psychika i silna osobowość czasami dają się we znaki właścicielowi, poirytowanemu faktem, iż jego polecenia są nagminnie lekceważone przez czworonoga. Mimo to oryginalność i inteligencja tej rasy zapewniają wszystkim domownikom niezapomniane wrażenia każdego dnia, a jednocześnie dają gwarancję, że przyjaźń basenji to uczucie szczere i dozgonne.
Tekst umieszczony dzięki uprzejmości

